Menu
  • 51. DMO
     
  • 2018 slajd 02
  • 2018 slajd 03
  • 2018 slajd 03
  • 05 slider 2018
  • 06 slider 2018
  • Arkadiusz Bialic – Recital
  • Koncert finałowy
  • 22 września – 6 października 2018

  • 22 września, godz 20.00 – PROLOG, Dariusz Przybylski

  • 28 września, godz 20.00 – Koncert Inauguracyjny

  • 29 września, godz 18.00 – Powtórzenie Koncertu Inauguracyjnego

  • 30 września, godz 18.00 – Maraton Organowy

  • 2 października, godz 20:00 – Konert Kameralny

  • 4 października, godz 20:00 – Recital

  • 6 października, godz 20:00 – Koncert Finałowy

Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora – Cricoteca
|PROLOG|

 

Wykonawcy

Dariusz Przybylski – organy Hammonda

Program

Juan Bautista José Cabanilles (1644–1712)
Battaglia

Johann Sebastian Bach (1685–1750)
Allemande, Sarabande, Loure zV Suity francuskiej G-dur BWV 816

Dariusz Przybylski (*1984)
Improwizacje

 


Dariusz Przybylski

Dariusz PrzybylskiKompozytor i organista. Autor oper, utworów symfonicznych, kameralnych oraz wokalnych. Członek ZKP, Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej oraz ZAiKS-u. Studiował w Warszawie, Kolonii i Karlsruhe w klasie kompozycji prof. Marcina Błażewicza, prof. Yorka Höllera i prof. Wolfganga Rihma oraz klasie organów prof. Andrzeja Chorosińskiego i prof. Johannesa Gefferta.
W roku 2010 uzyskał tytuł doktora sztuki na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Wykładał gościnne w Hamburgu, Rzymie, Stambule i Moskwie, a w roku akademickim 2010/11 prowadził klasę kompozycji w Keimyung University w Daegu w Korei Południowej. Stypendysta m.in. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, DAAD, Fundacji Deutsche Bank w programie „Akademie Musiktheater Heute”, Internationale Ensemble Modern Akademie 2012/13, Kunststiftung NRW 2013. W latach 2007-10 był objęty 4-letnim programem promocyjnym „Młodzi kompozytorzy w hołdzie Fryderykowi Chopinowi” Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego. Laureat kilkunastu nagród na międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów kompozytorskich. Composer in residence podczas „kofomi” Composers’ Forum w Mittersill 2009 (Austria), International Composers’ Academy Bad Ischl 2010 (Austria), Scratch Cantatas Festival in 2012 Niznhyi Novgorod (Rosja), 2012/13 Vocalensemble Phoenix16 w Berlinie. Wydawcą jego utworów jest Verlag Neue Musik w Berlinie.

Niech żyje król!

Fascynująca historia muzyki organowej to w dużej mierze historia rozwoju myśli konstruktorskiej. Potrzeba nowej jakości brzmienia – obecna w każdej kolejnej epoce, której świadkiem były organy – stanowiła nie lada wyzwanie dla budowniczych i organistów. Wierni poddani „króla instrumentów” nie szczędzili wysiłków zmierzających do jego udoskonalenia, a stopień komplikacji budowy organów narastał z każdym dodanym elementem. Od czasów aleksandryjskiego matematyka Ktesibiosa, uważanego za twórcę prototypu organów, instrument ten przebył naprawdę długą drogę. Szczególny przystanek na tej trasie stanowiła epoka Bacha.


Zapytany, jakim cudem udało mu osiągnąć tak wiele, wielki Johann Sebastian miał odpowiedzieć: „od początku bardzo dużo pracowałem; każdy, kto by tyle pracował, osiągnąłby tyle, co ja”. Trudno uwierzyć, że taka twórczość mogłaby nie być przejawem geniuszu, a jedynie pilności i gorliwości, ale rzeczywiście – codzienność Bacha od rana do wieczora była wypełniona pracą. Działał jako kompozytor i chórmistrz, grał na klawesynie, skrzypcach i oczywiście – na organach. Był nie tylko bardzo doświadczonym wykonawcą, ale także znakomitym pedagogiem.

Eleganckie Suity francuskie, które napisał między 1722 a 1725 rokiem na dworze w Köthen, wchodziły w skład opracowanego przez kompozytora programu nauczania. Składające się ze stylizowanych tańców utwory zawdzięczają swój przydomek potrzebie odróżnienia ich od suit „angielskich”, ale ani jedno z tych określeń nie pochodzi od samego Bacha. Melodyjne kompozycje, w tym V Suita francuska G-dur BWV 816, były prezentem dla świeżo poślubionej żony artysty – śpiewaczki Anny Magdaleny. Johann Sebastian uczył ją gry na klawesynie i pisania nut, by mogła zostać jego kopistką. Anna Magdalena osiągnęła zresztą w tej sztuce niezwykłą biegłość...

Mianem „hiszpańskiego Bacha” obdarzony został przez potomnych Juan Bautista José Cabanilles, organista katedry w Walencji i mistrz iberyjskiej muzyki organowej XVII wieku. Jego działalność została poprzedzona rozkwitem tej sztuki w Hiszpanii, gdzie wykształcono nawet odrębny typ tabulatury organowej. Cabanilles zasłynął jako twórca tientos i różnorodnych tańców, ale jego dorobek organowy wciąż jednak pełen jest tajemnic – niektórzy badacze poddają na przykład w wątpliwość autorstwo pewnych utworów (Battaglia przypisywana jest czasem niemieckiemu organiście, Johannowi Casparowi Kerllowi).

Tymczasem w poszukiwaniu nowych doznań akustycznych konstruktorzy organów sięgali po kolejne, w swoim czasie nowatorskie rozwiązania. Narodziły się organy symfoniczne, mechaniczną trakturę zastąpiono elektropneumatycznymi oraz elektromagnetycznymi systemami. W pierwszej połowie XX wieku alternatywą dla organów piszczałkowych stały się organy Hammonda, skonstruowane przez amerykańskiego zegarmistrza. Używane często w muzyce rockowej lat 60., pojawiały się także w dziełach twórców muzyki poważnej (m.in. Karheinza Stockhausena). Dziś prawie zapomnieliśmy, że ich pierwotnym przeznaczeniem było towarzyszenie nabożeństwom kościelnym – podobnie zresztą jak o tym, że tak ściśle związane z liturgią tradycyjne organy uznawano początkowo za wynalazek szatana…

Na brzmieniu organów Hammonda od kilku lat skupia się Dariusz Przybylski – utalentowany instrumentalista i kompozytor, nagradzany w wielu prestiżowych konkursach. W Improwizacjach do obrazu proponuje niezwykle interesujący sposób udźwiękowienia sztuki wizualnej. Dodając do niej kolejny wymiar, Przybylski przedstawia słuchaczom świeżą jakość. Z drugiej strony, dzięki sztuce improwizacji łączy się z przekazywanym z pokolenia na pokolenia dziedzictwem muzyki organowej. Tym samym obecna we współczesnej czasoprzestrzeni sztuka organów staje się akceptowalna nawet dla odbiorców znużonych tradycyjnymi jej przejawami. „Król instrumentów” nie umiera, ale wciąż się odradza –
w nowej postaci, w innym wyobrażeniu.

Dorota Staszkiewicz.

Festiwal 2017

Kontakt

Fundacja Ars Organi im. Bronisława Rutkowskiego
ul. Grodzka 60/13, 31-044 Kraków

KRS: 0000506013
Regon:123098179
NIP:676 247 54 95

www.arsorgani.pl
fundacja@arsorgani.pl

Tel.: (+48) 603 751 004